poniedziałek, 27 grudnia 2010

Wielkanocne śniadanko na kolację w Boże Narodzenie

Od wieków chyba trwa bezprzedmiotowa coroczna dyskusja rodaków co do wyższości świąt Bożego Narodzenia nad Wielkanocą i odwrotnie. Wczoraj pogodziłem oponentów, ponieważ w drugi dzień Bożego Narodzenia na kolację zjadłem typowo wielkanocne śniadanie. Ha ha!

Miłe, śmieszne prezenciki




Wśród gwiazdkowych prezentów od bliskiej mi osoby z najbliższej rodziny znalazły się komiczne gumowe postacie ważki i konika polnego. Jak widać osoby piastujące poważne naukowe stanowisko w poważnej instytucji państwowej nie są pozbawione poczucia humoru. Zwłaszcza że ważka ma gębę faceta notorycznie pijącego piwo i tanie wino w krzakach. A "twarz" konika polnego w ujęciu en face lekko od dołu przypomina żabę. Bardzo mi się podobają te stworzonka i już mają swoje miejsce na półce.

niedziela, 26 grudnia 2010

Ostatnia kosmetyka

Oto królik już z brwiami i zawerniksowany.

piątek, 24 grudnia 2010

Moje i kupne






Oto gotowy placek ananasowy mojego wypieku (fot.1 i 2), oraz makowiec i szarlotka kupione w sklepie. To wypieki rodem z Jastrzębia-Zdroju na Śląsku. Też niezłe, choć mam zastrzeżenia do szarlotki; pomimo dobrego smaku w czasie jedzenia znajduję w niej twarde łuski z gniazd nasiennych jabłek. Ja rozumiem, że przy dużej produkcji trudno o super dokładność, ale trzeba jednak się postarać, zwłaszcza przy wyrobach mających trafić na świąteczne stoły.

Królik śmieszno-straszny

Kolejne urodziny małej M. - naszej siostrzenicy, to malowanie następnej kartki urodzinowej dla dziewczynki, która lubi różowy kolor. Ponieważ nadchodzący rok wg chińskiego kalendarza to Rok Królika, namalowałem dla M. różowego królika. Trochę może on paskudny, bo tego zwierzątka do tej pory nie malowałem, ale jest różowy, czyli dla M. może ładny, choć kamerka jak zwykle przekłamała kolor i dlatego tutaj wygląda na pomarańczowego. Nie mam już czasu spróbować namalować fajniejszego królika.
P.S. Muszę mu jeszcze domalować brwi.

czwartek, 23 grudnia 2010

P.S. - skleroza


Tak się cieszyłem, że udało mi się znaleźć skórki pomarańczowe, a zapomniałem o nich całkowicie. No cóż, będzie pretekst do upieczenia następnego ciasta za tydzień - na sylwestra i Nowy Rok.

Ciasto ananasowe











Zawsze przy różnych okazjach piekłem "momoringowca", czyli ciasto z brzoskwiniami z puszki plus jabłka na wierzchu, według podstawowego przepisu od Ayano, trochę przeze mnie wzbogaconego o rodzynki, aromaty i te jabłka właśnie. Tym razem postanowiłem zamiast brzoskwiń pokroić do ciasta ananasa z puszki. Tak więc najpierw ucieram kostkę masła (200 g) z cukrem (pudrem dla ułatwienia - 160 g), (fot.1), następnie dodaję 4 żółtka (fot.2) i nadal ucieram. Gdy masa jest już gładka, mieszając dosypuję stopniowo 200 g przesianej mąki. Dodaję 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia i tyleż samo cukru wanilinowego (prawdziwy waniliowy jeśli już znajdziemy, to jest strasznie drogi). W tak zwanym międzyczasie z 4 białek ubijam pianę i dodaję ją do masy równocześnie z ananasem, namoczonymi rodzynkami i suszonymi morelami (fot.5,6,7,8,4), oraz dolewam aromaty - migdałowy i cytrynowy po 3/4 buteleczki 10 ml.
Gotową masę wykładam do prodiża wyłożonego wcześniej papierem do pieczenia i posmarowanego lekko margaryną. Włączam prodiż na 45 - 50 minut i gotowe.