Tradycja

Ostatnie zajęcia z japońskiego odbiegały trochę od cotygodniowej rutyny. Na początek zaśpiewaliśmy najbardziej znaną na świecie kolędę "Heilige Nacht", ale oczywiście po japońsku. Na szczęście tekst pisany hiraganą mieliśmy przed oczami. Na drugie szczęście dziewczyny trzymały ton, sensei też, tak że moje buczenie pod nosem jakoś tam wtopiło się w ten chórek.

kiyoshi kono yoru
hoshi wa hikari

sukui no miko wa
mihaha no mune ni

nemuritamou yume yasuku...

Potem sensei opowiadał nam o tradycyjnych japońskich zwyczajach i zabawach noworocznych. Opisał więc grę w hanetsuki, sugoroku i karuta, puszczanie latawców (takoage) i bączków koma, układanie fukuwari, potrawy w szufladkach - osechi ryouri, zupa zouni i specjalne pałeczki do jedzenia - iwaibashi i picie sake - toso. Była też mowa o ozdobach shimekazari, kadomatsu i kagamimochi, oraz o odwiedzaniu i zachowaniu się w świątyniach. Do dyspozycji mieliśmy materiały poglądowe. Z racji moich pobytów w Japonii, sensei uprzejmie poprosił mnie o uzupełnienie tych informacji. Co prawda nie byłem tam w noworocznym okresie, ale dodałem co wiedziałem, więc o 108 uderzeniach w świątynne dzwony, o potrawie mochi i o tym, jak bardzo podoba mi się kultywowany przez Japonki zwyczaj chodzenia w kimonach przy uroczystych okazjach.

Zmartwienie Polaków

Jeszcze dobrze nie zaczął się rok 2009, a w mediach (od 3 stycznia) już słyszę narzekania i jęki, jakiego to pecha w tym nowym roku mamy, bo nie będzie tych wspaniałych polskich długich weekendów. Jak to fatalnie wypada 1 i 3 maj, oraz inne święta, dzięki którym moim rodakom udawało się wykombinować wiele dni bez pracy. I taki jest właśnie Polak: jęczy i narzeka, gdy pozostaje bez pracy, ale gdy tą pracę już ma, zaraz szuka okazji do jej unikania i do świętowania.
Przed chwilą w południowych wiadomościach ponownie wypłynęła sprawa Święta Trzech Króli (6 stycznia). Niektóre środowiska walczą o przywrócenie wolnego, jak przed wojną w tym dniu. Premier Tusk powtarza, że nas na to nie stać, a zwolennicy świętowania uparcie stoją przy swoim. Już i tak Europa podśmiewała się z "bogatej" Polski, która może sobie pozwolić na szalone długie weekendy, a teraz mądrusie i lenie chcą jeszcze więcej leżenia do góry brzuchem. Gdyby uznano 6 stycznia za dzień wolny od pracy, to nadal byśmy od wigilii dzisiaj świętowali (z krótkimi przerwami na zakupy). No tak, jesteśmy tak bogaci i mądrzy, że możemy sobie poświętować do oporu.
Muszę zaznaczyć, że najgłośniej krzyczą "biurokraci", tzn. tacy pracownicy, których pensja nie ulega zmianie niezależnie od ilości świąt. Myślę, że prawdziwi ludzie pracy, wynagradzani za robotę na godziny, których świętowanie po prostu kosztuje mniejszą wypłatę, już takimi entuzjastami tradycji nie są.

Odezwa

Rodacy! Rząd w trosce o kraj i obywateli podniósł akcyzę na alkohol i papierosy. Ma to na celu załatanie budżetu w sytuacji kryzysowej. Wspomóżmy więc wysiłki rządu! Pijmy wódkę i palmy papierosy! Alkoholicy i palacze są teraz skarbem narodowym! Proponuję ustawę, która zakazywałaby policji i straży miejskiej zakłócanie spokojnego spożywania alkoholu w parkach i na bulwarach wiślanych. Ratujmy nasz kraj przed skutkami światowego kryzysu i bawmy się przy kieliszku i papierosku!

No i zima...

Zgodnie z zapowiedziami w nocy spadło sporo śniegu i nadal pada. Pierwszy raz tej zimy włożyłem z wielkim trudem zimowe buty. Po pierwsze są wysoko i ciasno sznurowane, po drugie byłem przed zażyciem lekarstw, po trzecie urósł mi brzuch. Na drugim zdjęciu widać taczki, obok nich tekturowe pudło, które jest zimowym zabezpieczeniem tkwiącego pod nim krzewu hortensji. Pod taczkami widać prostokąt gołej ziemi, a na nich i na pudle warstwa śniegu obrazująca ilość opadów. Jednak mrozu dużego u nas nie ma. Na razie -29 st. C przy gruncie odnotowano w północno-wschodniej Polsce, czyli na naszym biegunie zimna. Na moim termometrze jest teraz (11:00) -5,2 st. C.

Włos się jeży...

Przeczytałem w wigilijnym wydaniu "GW" artykuł o dawnych sposobach sprzątania i przepisach dla przedwojennych pań domu na wzorowe pranie, czyszczenie sreber itp. Włos się jeży na głowie, co musielibyśmy robić, gdyby nie było pralek automatycznych, proszków enzymatycznych, odkurzaczy i froterek. Wprawdzie przed II wojną były już odkurzacze i lodówki, ale piekielnie drogie. Bardzo bogatych ziemian i szlachtę zamieszkałą w dworkach w majątkach ziemskich było stać na takie urządzenia, ale przecież wtedy w tych okolicach prądu nie było. Porady przewidują więc zajęcie dla zastępów panien służących np. na 3 dni prania. Bo przecież w tamtych czasach używało się więcej bielizny różnorakiego rodzaju, zarówno osobistej, jak pościelowej i stołowej. Masę piorącą z szarego mydła, popiołu i chemikaliów przygotowywano samodzielnie wg takich właśnie porad. Było też krochmalenie i bielenie. Ja sam pamiętam gotowanie bielizny w wielkim baniaku, krochmalenie jej w wannie i dodawanie niebieskiego proszku - ultramaryny w celu wybielenia. Potem nosiłem wyschnięte na strychu pranie do magla na ul. Krowoderskiej. Tego magla już nie ma. Po drugiej stronie ulicy był punkt napełniania syfonów. Też tam nosiłem latem ciężkie szklane syfony do napełnienia wodą z gazem. Można było oczywiście wymienić pusty syfon na pełny w sklepie, ale za 2,2o zł, lecz napełnienie w prywatnym punkcie kosztowało 1,50. Z początkiem lat 70. pojawiły się syfony na naboje z CO2, sprowadzane przeważnie z Węgier.
Niektórzy z moich kolegów z sąsiedztwa nie musieli dźwigać prania do magla. Wolały to robić ich matki, bowiem magiel w tamtych czasach był miejscem spotkań towarzyskich pań domu i gospodyń z okolicy, a co za tym idzie - źródłem plotek i informacji. Moja mama nie miała takich potrzeb, więc musiałem dźwigać.

Wydarzenia

We wczorajszej "GW - Kraków" zamieszczono przegląd pt. "Rok 2008 w fotografii". Między innymi jest tam zdjęcie z pożegnania Sławomira Mrożka i jego meksykańskiej żony Susany Osorio-Mrożek na lotnisku w Balicach (6 czerwca). Wyjeżdżające na stałe do Nicei małżeństwo bukietem kwiatów pożegnali dziennikarze "GW". Po upadku komuny pisarz po wielu latach powrócił do Polski i osiadł w Krakowie. Było miło, ale po kilku spędzonych tu latach Mrożek rozczarował się naszą rzeczywistością. Komuna znikła, ale ludzka małostkowość i ta opisywana przeze mnie "polaczkowatość" pozostały.
Piszę o tym pisarzu także dlatego, że Ayano zajmowała się tłumaczeniem niektórych dzieł z jego bogatej twórczości.

P.S. Na zdjęciu za państwem Mrożek stoi smagłolica dziewczynka. Ale nie wiem, czy to córka.

€ NIE! I po sylwestrze.

Potwierdzają się moje obawy przed wprowadzeniem euro w naszym kraju. Przewiduję bowiem drożyznę we wszystkim i miałem sygnały o takim stanie rzeczy od znajomych z innych krajów UE.
Tym bardziej trzeba się tego obawiać w kombinatorskiej Polsce. Najlepszy i świeży dowód mamy tuż za południową granicą. Od wczoraj Słowacja ma u siebie euro i już widać brak polskich turystów w tamtejszych zimowych kurortach, gdzie tłumnie dotychczas jeździli. Rano w radiu słyszałem, jak narzekali na skok cen do góry. A tyle się Słowacy nagadali, że nie ma się czego obawiać, jak to będą karać za zawyżanie cen. Bzdura, wprowadzenie euro w jakimkolwiek kraju zawsze wiąże się z wysysaniem kieszeni jego obywateli. Premier Tusk mówi, że nie będzie referendum w sprawie euro, bo mijałoby się z celem. Oczywiście, że mijałoby się, jeśli wystraszeni rodacy powiedzieliby: NIE!!!

Pewna pani doktor przyszła do pracy tak rozbawiona po sylwestrze, że przyjmowała pacjentów pijana. Zdążyła obsłużyć 25 pacjentów, zanim ktoś zadzwonił na policję, a ta przerwała wesołe badania. Wszystko ma swój koniec, ale co teraz ma myśleć o swoim zdrowiu lub chorobie tych "załatwionych" już 25 osób?

P.S. Śnieg sypał w nocy, sypie i teraz dość gęsto. Wracając ze sklepu "fiknąłem orła", czyli przewróciłem się na wyśizganej przez ciężarówki drodze za tunelem. Gorsze niż sam upadek było podnoszenie się ze śniegu, bo przed zażyciem leków jestem wpół sparaliżowany. Teraz boli mnie urażona już latem prawa ręka. Myślę o tym, że skoro tak sypie, to niech przynajmniej nie ociepli się zbyt szybko - to w płaszowskich warunkach następna katastrofa.