W związku z urodzinami ważnej dla mnie osoby chcę namalować dla niej obrazek. Dowiedziałem się właśnie, że lubi hortensje, więc wracając z zakupów urwałem jedną kwiatową kulę z krzewu w ogródku. W domu przyjrzałem się dokładnie budowie poszczególnych kwiatów i liści. Sporządziłem szkic i zobaczymy co dalej z tego wyjdzie.
Dzisiaj jest ostatni dzień II edycji Festiwalu Spowalniania Czasu w Małym Rynku. W zeszłym roku hasłem przewodnim festiwalu była sentencja: "Leniwcem się nie jest, leniwcem się bywa", a głównym motywem imprezy była hiszpańska fiesta (przygotowano m.in. paellę na 100 osób). Obecnie organizatorzy zapraszają na "Tour de Fromage - czyli wokół sera". Na kiermaszu dostępne są sery bułgarskie, greckie, polskie i włoskie - krowie, kozie i owcze (m.in. Bul Eco, Magdalenka, oscypki Viola, bundz, bryndza). Stoiska oferują również wybór win i rozmaitych przysmaków z kuchni polskiej, ukraińskiej, włoskiej oraz izraelskiej. Można spróbować m.in. placków węgierskich langosz, bałkańskich przetworów warzywnych, podhalańskich wędlin i miodów. W ten sposób delektując się bez pospiechu można spowolnić bieg czasu. Oprócz tych wszystkich smakowitości jezt też strawa duchowa w postaci koncertów, a także warsztaty kaligraficzne (nauka pisania menu), pokazy przyrządzania potraw oraz zawody w jeździe na rowerach holenderskich. 
Oba sukulenty chowają się zdrowo, jednak moja dusza eksperymentatora nie śpi. Gdy parę tygodni temu zrobiliśmy sobie z Ayano małą wycieczkę do Wieliczki (ale nie do kopalni soli), kupiliśmy tam m.in. paczkę suszonych daktyli. Oczywiście po zjedzeniu dwóch pierwszych suszek odłożyłem pestki, a potem wsadziłem je do ziemi w pojemniku po margarynie i podlałem wodą. Przez ten cały czas nie myślałem o sadzonce, było paskudnie i zimno, kubełek stał sobie na parapecie. W ostatnich dniach zrobiło się ciepło i zacząłem zastanawiać się, czy nie wystawić tego na słońce. Wczoraj wieczorem wpadłem na pomysł, żeby umieścić "doniczkę" pod nocną lampką, a dzisiaj rano w tym miejscu, gdzie zagrzebałem dwie pestki, zauważyłem maleńkie zielone COŚ. Nie wiem, czy to nie jakiś przypadkowy chwaścik, ale podlałem to i trzymam znowu pod lampką, bo na zewnątrz jest co prawda 27 st. C, ale nie ma słońca. A nuż widelec wyrośnie mi jakaś palemka daktylowa?
Od miesiąca zmieniła się sytuacja w kwestii kupna "Gazety Wyborczej". Jak przedtem mogłem po nią pójść do sklepu czy kiosku nawet wieczorem, tak teraz czasem już o 9 rano już jej nie ma. Jedna z pań kioskarek twierdziła, że "gazeta poprawiła się, lepiej piszą, to i ludzie kupują i czytają", a ja pomyślałem, że spada popularność PiS-u w pisiarskiej okolicy, w sklepie zaś usłyszałem, że po prostu dociera mniejsza ilość egzemplarzy z powodu dużej ilości zwrotów. W każdym razie, żeby w "moje" dni - czwartki i piątki na pewno mieć "Gazetę", muszę wybrać się na drugą stronę kolejowych torów, niekoniecznie wcześnie rano i może być nazajutrz, bo pani z kiosku mi ją odłoży. To droga dość daleka, wiodąca najpierw długim, prostym i nudnym odcinkiem ulicy Gromadzkiej, w czasie upałów bez śladu cienia. Potem jest długi "legalny" tunel, a przy jego wlocie sterty starych płyt betonowych i sterty gruzu pozostałe z budowy nowej drogi, o której przedwczoraj pisałem. Leży to wszystko ponad rok, zarosło zielskiem i nikt z tym nic nie robi. Tak samo jak z opakowanymi w folię nowymi płytkami chodnikowymi na paletach, tyle że nimi interesują się złodzieje, bo ubywa ich z rozerwanych opakowań. Po drugiej stronie tunelu jest ulica Prokocimska o dwóch obliczach. Jest jezdnia z przyzwoitym chodnikiem, ale jest też druga jezdnia, dziurawa i z koślawym chodnikiem prowadzącym na dworzec i do kiosku, na którym można połamać nogi. Ponad rok temu ktoś naprawił kilkumetrowy odcinek tego chodnika, a po tej robocie na całej jego szerokości pozostała kupa piachu. I tak sobie leży drugi rok.
Po trzytygodniowej szarudze od wczoraj świeci słońce, jak na pełnię lata przystało. Kwiaty nabrały żywszych barw, hortensje i onętki cieszą oko. W ziemi mojego ogródka zawsze jest mnóstwo nasion onętka i od kilku lat w ogóle nie sieję tej rośliny - wyrasta samoistnie w każdym miejscu. Razem z Ayano w czerwcu usuwaliśmy małe onętki z sąsiedztwa bobu, pomidorów i piwonii, ile się dało tyle przesadzaliśmy na onętkową grządkę. To twardy zawodnik: nawet przewrócony na ziemię kwitnie nadal, jakby nic się nie stało. Za jakiś czas jego łodygi same zakręcą do góry, ku słońcu. Teraz to tu, to tam wyrastają samotne krzaczki i teraz zostawiam je w spokoju, bo niczemu już nie zagrażają. Poletko nasturcji zrobiło się bujne głównie w liściach i podobnie jak różowa hortensja wypycha się przez szpary w płocie na zewnątrz. Bluszcz rośnie, ale na razie nie chce przyczepić się do ściany budynku; znowu pomogłem mu kijaszkiem.
Już ponad rok funkcjonuje nowa dwupasmowa droga szybkiego ruchu w naszym Płaszowie, w miejsce starej i dziurawej ulicy Krzywda. Od listopada jeździ tramwaj (linie 20 i 11), chociaż miał być dopiero od kwietnia tego roku - cud nad Wisłą. Nawet nasza stara ulica Gromadzka wygląda przyzwoicie, ale przy samym pięknym jej skrzyżowaniu z nową trasą tkwi uparcie antyczna ozdoba. Wszystkie inne podobne ruiny w związku z budową drogi zostały wyburzone, tylko ta jedna z niewiadomych przyczyn, niczym chroniony zabytek stoi sobie niewzruszenie i murszeje, sypie się z miesiąca na miesiąc. Nie jest w żaden sposób zabezpieczona, tylko czekać, aż zawali się na jakieś buszujące tam dzieciaki. Nawet smakosze tanich win obawiają się tam degustować trunki.
Trochę zły jestem na siebie, że rano uległem impulsowi i ze złością strząsnąłem i rozdeptałem dwa ślimaki z pomidora, na którym siedziały i nim się obżerały - przepadło fajne zdjęcie. Te bezskorupowe ślimaki, to obecnie plaga krakowskich i podkrakowskich ogrodów. W przeciwieństwie do niezbyt szkodliwych winniczków i innych muszlowców, te "nagusy" zżerają wszystkie warzywa, a nawet liście warzyw. Ich ofiarą padają oczywiście moje pomidory, ale drugą przyczyną klęski pomidorowej w moim ogródku jest niekończąca się deszczowa i zimna aura. Pomidory i bez ślimaków gniją już na krzaku, zanim zdążą dojrzeć; obraz nędzy i rozpaczy. Nawet gdy widzę nowe zieloniutkie pomidorki, wiem że nic z nich nie będzie.
